Akita Inu

» Akita Inu - o rasie

Historia

Akita inu- nazwę swą wzięła od krainy swego pochodzenia - prefektury Akita na Honshu. Akita to rasa myśliwskich szpiców japońskich, przeznaczona pierwotnie do polowania na grubą zwierzynę - dzika, jelenia i niedźwiedzia oraz do ciągnięcia ciężkich ładunków. Przodkowie Akit przybyli do Japonii z pierwszą falą imigrantów zwanych Ainu oraz z kolejnymi osadnikami - poczynając od ok. 15000 lat p.n.e. po 300 lat p.n.e.. Były to m.in. zwierzęta w typie psa torfowego pochodzącego z kontynentu, a rozpowszechnionego w dawnych czasach. Za bezpośredniego praprzodka japońskich szpicy uznaje się nie istniejącego dzisiaj Matagi inu, nazwa ta oznaczała psa – łowcę. Gdy Japonia rozwinęła się Akity zostały bardziej udomowione.

Akity istniały na Wyspach Japońskich 5000 lat temu i towarzyszyły samurajom. Zajmują stałe miejsce w japońskiej mitologii. W japońskiej literaturze akita jest rasą starą i rodzimą, z posiadaniem której wiązały się określone wierzenia. Psy te cieszyły się wielkim poważaniem i stanowiły wielką wartość.

Następne stulecia, obfitujące w wojny, a później i II wojna światowa drastycznie przetrzebiły pogłowie tej rasy. Dopiero powstanie silnego ruchu na rzecz zachowania kulturowej tradycji Japonii przyniosło odrodzenie rasy. Po II wojnie światowej pracownicy służb przywieźli Akity do Stanów Zjednoczonych. Japońskie Ministerstwo Wychowania w 1931 r. uznało Akite inu za "dziedzictwo kulturowe" i przyznało dotacje rządowe dla hodowli tych psów.

To sprowadza nas do dzisiaj. Dzisiaj mamy nie tylko amerykańskie akity, które nie mogą być wystawiane bądź hodowane, lecz również japońskie akity, których hodowcy chcieliby żeby ich psy uczestniczyły w wystawach według ich własnych standardów i typów. Amerykańska Akita jest mniejszością podczas gdy w USA to japońska Akita jest w mniejszości.

Japoński wzorzec rasy pochodzi z 1938 roku. Postanowiono, by w hodowli unikać psów szczególnie masywnych, których wygląd sugerował domieszkę krwi molosów, wprowadzoną na przełomie wieków dla uzyskania psów najlepiej nadających się do walk.

Opis

Akita inu ze swą imponującą budową zaliczany jest do dużych ras. Wzorzec rasy określa, że akita powinien być proporcjonalnie zbudowany i posiadać odpowiednia masę ciała. Sylwetka Akity wpisana jest w leżący prostokąt, co oznacza, że długość jej ciała jest nieco większa niż wysokość. Pod względem budowy akita inu to typowy szpic. Należy on do tej dużej grupy psów, spotykanych na całym świecie, których głowa, sierść i sposób noszenia ogona są bardzo charakterystyczne. Głowa ma kształt klina, kufa zwęża się stopniowo, stop jest dobrze zaznaczony. Oczy Akity są raczej małe, niemal trójkątne i głęboko osadzone. Uszy są małe, sterczące i trójkątne. Ogon osadzony wysoko, zawinięty nad grzbietem albo na biodrze. Okrywa włosa jest podwójna: włos okrywowy gesty i sterczący, podszerstek gesty i miękki. Umaszczenie może być białe, czerwone (rude), płowe lub pręgowane. Wszystkie umaszczenia za wyjątkiem białego muszą mieć "urajiro"(urajiro to białawe umaszczenie po bokach kufy, na policzkach, po spodniej stronie żuchwy, szyi, piersi, tułowia i ogona, po wewnętrznej stronie kończyn przednich i tylnych). Włos Akity jest twardy, szorstki i prosty, na ogonie jest on dłuższy niż na reszcie ciała.

  • WZROST: Psy: 67 cm, Suki: 61 cm
  • GŁOWA: Proporcjonalna do wielkości ciała, czoło szerokie, z dobrze zaznaczonym tonem i widoczna bruzda czołowa. Kufa średniej długości. Grzbiet nosa prosty, wierzchołek nosa duży, czarny, a u osobników białych dopuszczalny cielisty. Wargi przylegające, zęby mocne, zgryz nożycowy.
  • OCZY: Względnie małe, lekko trójkątne, dobrze oddzielone od siebie, koloru ciemnobrązowego. Pożądany jest kolor jak najciemniejszy.
  • USZY: Względnie małe, grube i trójkątne oddzielone od siebie przerwą o umiarkowanej długości. Ustawione, lekko nachylone ku przodowi.
  • SZYJA: Gruba i muskularna, proporcjonalna do głowy
  • TUŁÓW: Grzbiet prosty i mocny, lędźwie szerokie i muskularne. Klatka piersiowa głęboka, przedpiersie dobrze rozwinięte, żebra umiarkowanie sprężyste, brzuch dobrze podciągnięty.
  • OGON: Wysoko osadzony, gruby, noszony silnie, zakręcony, ponad grzbietem. Opuszczony sięga prawie do stawu skokowego. Na ogonie włosy są dłuższe niż na reszcie ciała
  • KOŃCZYNY PRZEDNIE: Łopatki umiarkowanie ukośne i rozwinięte. Łokcie związane. Przedramię proste, o mocnym kośćcu.
  • KOŃCZYNY TYLNE: Dobrze rozwinięte, mocne i umiarkowanie ukątowane. Stopa gruba, okrągła, wysklepiona i zwarta, uda długie, podudzia krótkie.
  • SZATA: Okrywowy włos twardy i prosty. Podszerstek miękki i gęsty. Włos na ogonie dłuższy niż na reszcie ciała.
  • UMASZCZENIE: Czerwone(rude), sezamowe(czerwono-płowe włosy z czarnymi końcówkami), pręgowane i białe. Wymienione umaszczenia za wyjątkiem białego musza mieć urajiro.

Charakter

Akity jako psy myśliwskie znane są z uporu, zawziętości i bezwzględności w walce, a także pasję łowiecką. Jest silnym psem odpornym na surowe warunki pogodowe. To rasa psów niezależnych, mających mocny i zdecydowany charakter. Wymagają konsekwentnego prowadzenia, ale równocześnie i łagodnego. Jest psem dla stanowczej i opanowanej osoby, która bez przemocy będzie potrafiła pokazać, kto tu rządzi. Akita inu jest psem o wysokim stopniu dominacji, oraz potrzebie wyraźnej hierarchii w grupie. Przywiązuje się silnie do jednego właściciela. Jest czujnym stróżem i obrońcą swojej rodziny. Akita inu akceptuje inne zwierzęta w domu i traktuje je łagodnie. Akita bywa bardzo podejrzliwa wobec obcych osób – nawet tych sympatycznie wyglądających. Niektórzy twierdzą, że rasa ta ma nieomal nadprzyrodzony dar odróżniania „dobrych ludzi” od „złych ludzi”.

Bibliografia

Teksty zostały zaczerpnięte z następujących źródeł:

End Text